Cambodian Bloggers for Change

How to know the public fund for climate change is properly used?

Abstracted and photographed by: Chim Linna

In Copenhagen Accord November 2009, developed countries promised to transfer US $ 30 billion in fast-start finance to developing countries over three years (2010-2012) for immediate climate action.

In order to know how these financial flows are managed and guided well, the prerequisite to make progress toward a comprehensive, fair and effective post-Kyoto Agreement global climate deal should be satisfied/present well. Furthermore, the trust and commitment between developing and developed countries in the ongoing UN climate negotiators are really important.

Where public funding for climate change is used, national governments and global funding entities (receiving contributions from developed countries) are obligated to administer public funds in a way that is both transparent and accountable.

Accountability furthermore suggests that broad stakeholder participation and representation should be ensured in the administration of climate funding on the principle of equity.

A transparent administration of public climate funding requires publicly available, accurate and timely information on a mechanism’s funding structure, its financial data, the structure of its board, its decision-making process as well as actual funding decision made.

Not only nation states that should be included into the fund management and decision-making structure but also a broad group of stakeholders such as civil society and climate change affected group and community in the recipient countries.

A guiding framework for climate finance is also including a human right perspective while the UN Framework Convention on Climate Change (UNFCC) is not formally addressed. Some climate finance investments have at best a dubious benefit for the climate and may harm sustainable development objectives as well as violate human right. Public funding for climate change should avoid such investments. Areas of special concern include investments with focus on traditional fossil fuel exploration, large hydro dams or nuclear power generation.

Supporting vulnerable groups should be prioritized by making capacity building, technologies and funding resources available especially for them. Women and men due to largely gender roles and respective rights (or lack thereof) have differing vulnerabilities to climate change as well as differentiated capabilities to mitigate emissions, adapt to and scope with climate change impacts.

The Rio Declaration: Principle 15–the precautionary approach, has been shown that the absence of full scientific certainty on necessary adaption and mitigation action should not be used as a reason to postpone or delay funding for possible climate action now.
Beside determining the quantity of climate funding, applying the polluter pays principle will define a legal obligation for compensatory finance, distinctly from aid flow. Climate financial funding should be additional to existing official development assistance (ODA) commitment and other pre-existing flow from developing countries to avoid the diversion of funding for development needs to climate change action. And climate funding should not place extra development burden on the recipient countries.

-30-

With no reason, I want to be nothing else, only an artist

Written&Photographed by CHIM Linna

With the same religion, the same skin, and mostly the same culture, eight contemporary artists from two ASEAN nations, Cambodia and Burma, bring their artwork together for the first time in an exhibition at Meta House gallery downstairs for 27 days, 14 June to 10 July. This exhibition is sponsored by Heinrich Boell Foundation.

With darker skin and a gentler face than his colleagues, Burmese, Htoo Aung Kyaw, 33, has brought his artwork named “Patch Work”, includes two photos reflecting  the similarities between his nation and Cambodia in terms of culture and traditions.

Speaking in heavily accented English, Htoo Aung Kyaw said “I use the similarity of Buddha image and Angkor image, Cambodia and Burmese belief the same religion, and I want to show the connection between two countries to the visitors.”

Bringing an installation with branches, roots and leaves, paper birds, bricks, netting and handmade rattan pieces, light chain, sand and acrylic for the exhibition in Phnom Penh, Cambodia, Phyu Mon, 50, is one of two female artists from Burma working in multimedia and performance art in this exhibition.

With her installation entitled “Song from the Nature”, she said nature is always singing to us but we barely give back to her in return for what we get. She added that there are many natural disasters; that’s why many artists have paid much attention to environmental concepts.

Aung Naing Soe, 26, an artist from Yangon, created a video installation called “Life” from ice blocks.

“Life is very interesting, life is melting and life the same as ice,” he said. “Life is just melting ice and melting every second.”

Ma Ei, 33, who comes from Yangon, is sitting down, leaning on the Meta House’s wall during the preparation day, just one day before the art exhibition’s opening

“With no reason, I want to be nothing else, only an artist,” Ma Ei said. “I think I was born to be an artist.”

For the exhibition, she has the frame inside the canvas. However she did not expect all the participants to understand her artwork, only the understanding of a few visitors is enough to make her happy.

“Ordinarily the frame is for the canvas. Therefore, I like to change this position. I mean that in the social, men and women, men are always comforting from family,” she said. “Men are the main subject. So I want to change that because the role of women is also important in society.”

Yim Maline, 29, who is one of three Cambodian artists, presents her artwork with contrasting materials—soft white cotton and the sharpest nail.

“I want the audience to use their feeling and heart to see the pictures, and I do not expect all the viewers judge this picture with the same meaning,” says Yim Maline.

Cambodian artist Khvay Samnang, 29, who has a Bachelor of Art from the Royal University of Fine Arts in Phnom Penh, shows a video installation lasting for 20 minutes about Samnang Cow Taxi, Phnom Penh. Meas Sokhom, 34, wrapped wire around a second-hand wheel-char and rice pot for his sculpture while Tes Vanna, 29, did an installation with wood, glass, mirror, metal wire, an oil lamp and gold leaf.

“I would stand in front of the mirror, so I could see my past and my present life,” says Vanna.

###

That’s cool-cold, another jetlag

By Tith Chandara Feldefing – Munich- Germany – I miss my university-junior-hood when I was in Bonn, Germany and it was my first time abroad. I got a feeling of strength again because of the time different. The weather now … Continue reading →

Welcome me back, Germany!

By Tith Chandara On board, Germany (13 May, 2011) – Is this my dream? While I am writing this blog, I am now on board on the Thai Airways heading to Munich International Airport in Germany. I can’t believe I … Continue reading →

“Giving Value to Women”

Written/Photographed by CHIM Linna

The following is an interview with young Cambodian students aged from 19 to 23. They were asked their views on International Women’s Day in an exploration of Cambodians’ understanding of the day’s meaning.

International Women’s Day is a public holiday in Cambodia.We asked ten students “What does International Women’s Day mean to you?”

“8 March is really important for females as it is celebrated for promoting gender equality in society. I am really proud to have this day for all women.”

“I think that this 8 March Day is celebrated to show that men and women are equal to work in any sector. And I do support equal rights for men and women because men are not always stronger than women.”

“8 March is a day on which the Cambodian government gives women the rights to be equal with men as they are able to work the same as men even as a construction worker or civil servant.”

“I feel very special on this 8 March Day because I feel that my right is promoted.  Women and men’s rights are equal, but the most interesting thing is that women’s rights have one day of celebration and men have not.”

“I think this 8 March was created for giving value to women and they are also considered like mother of the world.”

“I think that the International Women’s Rights Day has meaning to all women because that day reflects that women have the right to participate in any kind of work and  that some women still face a difficult life.  Therefore this day is celebrated for encouraging all women to struggle against obstacles in their daily life.”

“The 8 March is just the representative day for women; I think that the most important aspect is that women and men have equal rights in everyday life. The way we promote women’ s rights to be equal with men is a right decision.”

“I think that this 8 March is very important for female as in the past, the women’s rights had not been promoted, but now it is promoted hence female and male’s rights are equal.”

“I think that this 8 March is really good for all women in the whole country and it also promotes the women in this country as well as around the world to be equal with men.  This 8 March is created for women to show off their braveness and their own talents.”

“I think that this day is really important because it is celebrated to give one special day to women and not to men.”

International Women’s Day – when some husbands take up cooking

Written by: Chim Linna

The International Women’s Day which originally was called International Working Women’s Day is celebrated annually on March 8. The Socialist International, meeting in Copenhagen, established this day, international in character, to honor the movement for women’s rights in 1910. In 1911, this day was celebrated in Austria, Denmark, Germany and Switzerland. Since then many countries have joined. This year marks its 100th anniversary.  It is a day on which women are recognized for their achievements beyond national boundaries and ethnic, linguistic, cultural, economic and political differences.

Cambodia also joins this event and has made this day a public holiday. Women’s rights are recognized in the National Constitution. The article No. 35 states that “Both Cambodian sexes have their rights to participate in political, economic, social and cultural activities of the Nation”.

On International Women’s Day, some Cambodian people have dinner at a restaurant together or they visit a resort in Cambodia while others just stay at home and have fun with their family.

In some families, husbands cook or wash dishes on this day although they are busy with other tasks. They just keep their loved ones free from any work because they consider that day a special day for women, especially their beloved wives.

“I am going to buy gift and bring her [wife] outside for dinner,” Mr. Choun Thou, a TV presenter said.

For some Cambodians, the International Women’s Day is just a holiday they want to spend with their family without social or political meaning.

“I just wish to have a warm dinner with family but my dad is abroad curing illness and mom accompanies him. When I’m in Phnom Penh alone, there is no fun,” Mr. Kim Sung Vibol, an active social network user said. “I sadly see other people and families stay, eat and laugh together, they’re so happy.”

Even though the 8 March Day is a global occasion, it is celebrated slightly different in every country. In Russia, all men will buy flowers, send text messages with good wishes to their partner and female friends or give the wishes to them directly during this day. In Italy, International Women’s Day is called Festa della Donna and men usually give the traditional gift of a yellow mimosa bouquet, a very popular flower that has a fresh blend of orange and green or yellow blossoms, to women.

###

អ្នក​ជំនាញ​ជួប​ពិភាក្សា​លើ​សេចក្ដី​ព្រាងច្បាប់​យុត្តិធម៌​អនីតិជន

ភ្នំពេញ៖ សេចក្ដី​ព្រាងច្បាប់​យុត្តិធម៌​អនីតិជន ដែល​មាន​១៥ជំពូក និង ៨៦ មាត្រា ដែល​បាន​បង្កើត​ឡើង ដោយ​រដ្ឋាភិបាល​កម្ពុជា​ត្រូវ​គេ​រំពឹង​ថា នឹង​ជួយ​ការពារ​សិទ្ធិ និង​អត្ថប្រយោជន៍​របស់​អនីតិជន​ប្រព្រឹត្ត​ល្មើស​នឹង​ច្បាប់ ពិសេស​នឹង​ធានា​លើ​អនីតិជន ដែល​មាន​អាយុ​ក្រោម​១៤ឆ្នាំ ឲ្យ​រួចផុត​ពី​ការ​ទទួល​ខុសត្រូវ​លើ​បទ​ព្រហ្មទណ្ឌ ចំពោះ​ករណី​ល្មើស​ច្បាប់​របស់​ពួកគេ។

ថ្លែង​នៅ​ក្នុង​សិក្ខាសាលា​ថ្នាក់​ជាតិ​ស្ដីពី​ការ​ស្វែងរក​មតិ​គាំទ្រ​លើ​ សេចក្ដី​ព្រាងច្បាប់​យុត្តិធម៌​អនីតិជន ដែល​បាន​ប្រព្រឹត្ត​ទៅ​នៅ​សណ្ឋាគារ និង​បនល្បែង​ណាហ្គាវើល កាលពី​ម្សិលមិញ លោក អ៊ិត សំហេង រដ្ឋមន្ត្រី​ក្រសួង​សង្គមកិច្ច អតីត​យុទ្ធជន និង​យុវនីតិ​សម្បទា បាន​បញ្ជាក់​ថា សេចក្ដី​ព្រាងច្បាប់​នេះ​បាន​រៀបរៀង​ឡើង តាំងពី​ឆ្នាំ ២០០២ ដោយ​មាន​ការ​ចូលរួម​ប្រឹក្សា​យោបល់ ពី​អង្គការ​យូនីសេហ្វ និង​អង្គការ​ដៃគូ​មួយ​ចំនួន​ទៀត​ដែល​ធ្វើ​សកម្មភាព​លើកស្ទួយ​សិទ្ធិ និង​សុខុមាលភាព​របស់​កុមារ។ លោក​មាន​ប្រសាសន៍​ថា៖ “សេចក្ដី​ព្រាងច្បាប់​យុត្តិធម៌​អនីតិជន​នេះ គឺ​ជា​ឧបករណ៍​សម្រាប់​ការពារ​សិទ្ធិ និង​ផលប្រយោជន៍​របស់​កុមារ នៅ​គ្រប់​កាលៈទេសៈ និង​គ្រប់​ទីកន្លែង​ទៅ​តាម​ផ្លូវ​ច្បាប់”។

លោក អ៊ិត សំហេង បាន​បញ្ជាក់​ទៀត​ថា នេះ​ជា​លើក​ដំបូង​ហើយ​ដែល​ប្រទេស​កម្ពុជា នឹង​មាន​ច្បាប់​ដោយ​ឡែក​ពិសេស​មួយ សម្រាប់​កុមារ​ដូច​បណ្ដា​ប្រទេស​រីកចម្រើន​ជឿនលឿន​លើ​ពិភពលោក​ដែរ។

យោង​តាម​មាត្រា​មួយ​ចំនួន​ដែរ​បាន​ចែង​ក្នុង​សេចក្ដី​ព្រាងច្បាប់​នេះ ដែល​ទទួល​បាន​កាលពី​ម្សិលមិញ​បាន​គូស​បញ្ជាក់​ថា រាល់​បទល្មើស​ដែល​បាន​ប្រព្រឹត្ត​ដោយ​កុមារ​ដែល​មាន​អាយុ​ក្រោម​១៤ឆ្នាំ មន្ត្រី​នគរបាល​យុត្តិធម៌ មិន​អាច​ចាប់​ឃាត់​ខ្លួន ឬ បង្ខំ​ឲ្យ​ពួកគេ​ទទួល​ខុសត្រូវ​ព្រហ្មទណ្ឌ​ឡើយ ប៉ុន្តែ​មន្ត្រី​នគរបាល​យុត្តិធម៌ អាច​ចាប់​ឃាត់​ខ្លួន​ចំពោះ​កុមារ​ដែល​មាន​អាយុ​ពី ១៤ឆ្នាំ ដល់​ក្រោម​១៨ឆ្នាំ ក្នុង​ករណី​ពួកគេ បាន​ប្រព្រឹត្ត​បទល្មើស​មជ្ឈិម ឬ ឧក្រិដ្ឋ​ជាក់ស្ដែង​ប៉ុណ្ណោះ ឬ​ក្នុង​ករណី​មាន​ដីកា​បង្គាប់​ឲ្យ​នាំ​ខ្លួន ឬ​ដីកា​ចាប់​ខ្លួន​ពី​អាជ្ញាធរ​តុលាការ។”អនីតិជន​ប្រព្រឹត្ត​ល្មើស​នឹង​ ច្បាប់​ដែល​មាន​អាយុ​ក្រោម​១៤ឆ្នាំ មិន​ទទួល​ខុសត្រូវ​ទោស​ព្រហ្មទណ្ឌ​ទេ” នេះ​ជា​បទ​ចែង​ក្នុង​មាត្រា ៧​នៃ​សេចក្ដី​ព្រាងច្បាប់​នេះ​ហើយ​ក្នុង​មាត្រា ១៤​បាន​សរសេរ​ទៀត​ថា “អនីតិជន​ប្រព្រឹត្ត​ល្មើស​នឹង​ច្បាប់​ដែល​មាន​អាយុ​ក្រោម ១៤ឆ្នាំ ដែល​ជាប់​សង្ស័យ​ថា បាន​ប្រព្រឹត្ត​ល្មើស​មន្ត្រី​នគរបាល​យុត្តិធម៌​មិន​ត្រូវ​ឃាត់​ខ្លួន​ឡើយ។ ក្នុង​ករណី​នេះ​មន្ត្រី​នគរបាល​ត្រូវ​ប្រគល់​អនីតិជន​នោះ​ទៅ​ឲ្យ​ឪពុក​ម្ដាយ ឬ​អ្នក​អាណាព្យាបាល​វិញ”។

លោកស្រី យឹម សុខារី ប្រធាន​គណៈកម្មាធិការ​ប្រតិបត្តិ​នៃ​គណៈកម្មាធិការ​អង្គការ​មិនមែន​ រដ្ឋាភិបាល​ដើម្បី​សិទ្ធិ​កុមារ​បាន​ថ្លែង​នៅ​ក្នុង​សិក្ខាសាលា​នេះ​ថា កុមារ​ពិត​ជា​ពុំ​ទាន់​មាន​សមត្ថភាព​គិត​ពិចារណា​ត្រឹមត្រូវ​គ្រប់គ្រាន់​នៅ ​ឡើយ​ទេ​ពួកគេ​អាច​ប្រឈម​នូវ​បញ្ហា​ជា​ច្រើន និង​អាច​ក្លាយ​ជា​ជនល្មើស ឬ​រងគ្រោះ​ដោយសារ​សេពគប់​មជ្ឈដ្ឋាន​មនុស្ស​ខុស​ការ​មិន​យកចិត្តទុកដាក់​ពី​ សំណាក់​ក្រុម​គ្រួសារ​និង​សហគមន៍ ការ​ធ្វើ​ចំណាកស្រុក ការ​បែកបាក់​ឪពុក​ម្ដាយ ភាព​ក្រីក្រ​អំពើ​ហិង្សា​ក្នុង​គ្រួសារ និង​កង្វះ​ការ​អប់រំ។ លោកស្រី​បាន​បញ្ជាក់​ថា៖ “ព្រោះ​តែ​បញ្ហា​ក្រពះ កុមារ​មួយ​ចំនួន​គ្មាន​ជម្រើស​អ្វី​ក្រៅពី​ការ​ប្រព្រឹត្ត​អំពើ​ល្មើស​និង​ ច្បាប់​ដូចជា ការ​លួច ឆក់ និង​ឈាន​ដល់​អំពើ​ប្លន់”។

លោក អ៊ិត សំហេង មាន​ប្រសាសន៍​ថា បច្ចុប្បន្ន​កុមារ​ទំនាស់​នឹង​ច្បាប់​កំពុង​មាន​ចំនួន​កាន់តែ​ច្រើន​ឡើង ពិសេស​នៅ​រាជធានី​ភ្នំពេញ ហើយ​មួយ​ចំនួន​ក្នុង​ចំណោម​ពួកគេ ត្រូវ​បាន​ចាប់​បញ្ជូន​ទៅកាន់​មជ្ឈមណ្ឌល​យុវនីតិ​សម្បទា​នៃ​ក្រសួង​ សង្គមកិច្ច និង​ខ្លះ​ទៀត​ត្រូវ​បាន​បញ្ជូន​ទៅ​ដាក់​ក្នុង​ពន្ធនាគារ។

លោក​ក៏​បាន​បញ្ជាក់​ផង​ដែរ​ថា៖ “កន្លង​មក​កុមារ​មួយ​ចំនួន​ត្រូវ​បាន​ឃុំ​ខ្លួន​បែប​នេះ ធ្វើ​ឲ្យ​ប៉ះពាល់​ដល់​សិទ្ធិ​កុមារ​ក្នុង​ការ ទទួល​បាន​ការ​ថែទាំ​សមស្រប”។

ទោះជា​បែប​ណា​ក៏ដោយ ការ​សម្រេច​ផ្ដន្ទាទោស ឬ​ការ​ប្រកាស​ទណ្ឌកម្ម​ព្រហ្មទណ្ឌ​ទៅ​លើ​អនីតិជន​ល្មើស​ច្បាប់ ដែល​មាន​អាយុ​ចាប់ពី១៤ឆ្នាំ ទៅ​ក្រោម ១៨ឆ្នាំ សេចក្ដី​ព្រាងច្បាប់​នេះ ក៏​បាន​តម្រូវ​ឲ្យ​តុលាការ​សាលា​ដំបូង និង​តុលាការ​ជាន់ខ្ពស់​ពិនិត្យ​ពិចារណា លើ​កាលៈទេសៈ​ស្ថានភាព និង​សតិ​បញ្ញា​ស្មារតី​នៃ​ជន​ជាប់ចោទ​ដោយ​រួម​បញ្ចូល​ទាំង​កត្តា​សម្រាល​ ផ្សេងៗ​ទៀត​ផង​ដែរ។ តុលាការ​សាលា​ដំបូង ឬ​ជាន់ខ្ពស់ អាច​សម្រេច​ប្រគល់​ទណ្ឌិត​ជា​អនីតិជន ដែល​ត្រូវ​បាន​ផ្ដន្ទាទោស​ទៅ​ឲ្យ​មណ្ឌល​ស្ដារ​នីតិសម្បទា​រាជធានី-ខេត្ត ដែល​យល់​ឃើញ​ថា សមស្រប។

លោក ហ៊ី សោភា រដ្ឋលេខាធិការ ក្រសួង​យុត្តិធម៌​បាន​ថ្លែង​បញ្ជាក់​នៅ​ក្នុង​សិក្ខាសាលា​ថា ទោះ​ជា​យ៉ាងណា​ក៏ដោយ ក៏​ការ​សម្រេច​ឃុំ​ខ្លួន​អនីតិជន​គឺ​ជា​ជម្រើស​ចុងក្រោយ​បំផុត៕



Source: http://women.open.org.kh/km/expert-dicuss-law-drafting

រដ្ឋមន្ត្រី​កិច្ចការ​នារី​អំពាវនាវ​ឲ្យ​ ប្រុងប្រយ័ត្ន​ក្រែង​ចាញ់បោក​ជន​បរទេស​ក្រោម​រូបភាព​រៀបការ​ធ្វើ​ជា​ភរិយា​ តែ​ធាតុ​ពិត​យក​ទៅ​ធ្វើ​ជា​អ្នក​បម្រើ​ទៅ​វិញ

ភ្នំពេញ៖ រដ្ឋមន្ត្រី​ក្រសួង​កិច្ចការ​នារី​លោកស្រី អ៊ឹង កន្ថាផាវី​បាន​ធ្វើ​ការ​អំពាវនាវ​ដល់​ប្រជាពលរដ្ឋ​ត្រូវ​ប្រុង​ប្រយ័ត្ន​ ចំពោះ​ជន​បរទេស​មួយ​ចំនួន​ដែល​មក​រៀបការ​ជាមួយ​នឹង​នារី​កម្ពុជា ថា​យក​ធ្វើ​ជា​ភរិយា​ហើយ​យក​ទៅ​រស់ នៅ​ជាមួយ​នៅ​ឯ​បរទេស ប៉ុន្តែ​ធាតុ​ពិត​យក​ទៅ​ធ្វើ​ជា​អ្នក​បម្រើ​ទៅ​វិញ។

លោកស្រី​បាន​បញ្ជាក់​ថា សង្គម​វិវត្តន៍​ជឿនលឿន​ទៅ​មុខ​ជានិច្ច​ហើយ​អ្នក​ដែល​ប្រព្រឹត្ត​បទល្មើស​នោះ ​ចេះ​តែ​មាន​គំនិត​ថ្មីៗ​ដើម្បី​កេង​ប្រវ័ញ្ច​ទៅ​លើ​ប្រជាពលរដ្ឋ​ដែល​ ខ្វះខាត​ចំណេះដឹង​ខ្វះខាត​ព័ត៌មាន ដូច្នេះ​យើង​ត្រូវ​តែ​ប្រុង​ប្រយ័ត្ន​ចៀសវាង​រាល់​រូបភាព​គ្រោះថ្នាក់​អស់​ នោះ។

កាលពី​ថ្ងៃ​ទី០៦ ខែ​ធ្នូ លោកស្រី អ៊ឹង កន្ថាផាវី បាន​អញ្ជើញ​ធ្វើ​ជា​អធិបតី​នៅ​ក្នុង​ពិធី​យុទ្ធនាការ​បំពាក់​បូ​ពណ៌​ស​ក្រោម ​ប្រធានបទ “រួមគ្នា​បំបាត់​អំពើ​ហិង្សា​គ្រប់​រូបភាព លើ​ស្ត្រី និង​កុមារ​ដើម្បី​អភិវឌ្ឍន៍​សង្គម” នៅ​ក្នុង​ក្រសួង​កិច្ចការ​នារី​ដោយ​មាន​ការ​ចូលរួម​ស្ត្រី​ផ្សព្វផ្សាយ​ ស្រាបៀ និង​ស្ត្រី​នៅ​ក្នុង​សេវា​កម្សាន្ត​ចំនួន៥០០នាក់។

លោកស្រី ហោ ម៉ាលីន អនុ​រដ្ឋលេខាធិការ​ក្រសួង​កិច្ចការ​នារី​បាន​មាន​ប្រសាសន៍​ឲ្យ​ដឹង​ថា ជា​រៀងរាល់​ឆ្នាំ​ក្រសួង​កិច្ចការ​នារី​តែង​តែ​សហការ​ជាមួយ​ស្ថាប័ន​ ពាក់ព័ន្ធ​អង្គការ​ក៏​ដូចជា​ក្រុមហ៊ុន​ឯកជន​នានា​ប្រារព្ធ​ទិវា​យុទ្ធនាការ​ ១៦ថ្ងៃ​នេះ​ឡើង​ក្នុង​គោលបំណង​រួមចំណែក​បញ្ឈប់​នូវ​អំពើ​ហិង្សា​គ្រប់​ រូបភាព​មក​លើ​ស្ត្រី​យុវវ័យ​និង​កុមារ​ដើម្បី​លើក​កម្ពស់​សុខដុមរមនា និង​ភាព​រុងរឿង​ក្នុង​គ្រួសារ​ក៏​ដូចជា​នៅ​កន្លែង​ធ្វើការ។

និយាយ​ដល់​ការ​ជួញដូរ​មនុស្ស​លោកស្រី អ៊ឹង កន្ថាផាវី​បាន​មាន​ប្រសាសន៍​ថា ឥឡូវ​រូបភាព​វា​មាន​ច្រើន​ណាស់​ហើយ​រាជរដ្ឋាភិបាល​បាន​និង​កំពុង​ខិតខំ​រក​ វិធានការ​ឲ្យ​មាន​ប្រសិទ្ធភាព​ខ្ពស់។ លោកស្រី​បាន​បញ្ជាក់​ថា​ការ​ខិតខំ​នេះ​គឺ​មិនមែន​ខិតខំ​ឥឡូវ​នេះ​ទេ​គឺ​ ខិតខំ​អស់​រយៈពេល​ជាង​១០ឆ្នាំ​មក​ហើយ ក៏​ប៉ុន្តែ​វិធានការ​មួយ​ចំនួន​ទទួល​បាន​ប្រសិទ្ធភាព​ខ្ពស់​ដូចជា​ការ​ បង្ក្រាប​អំពើ​ជួញដូរ​មនុស្ស​ការ​ដែល​និយាយ​យ៉ាង​ដូច្នេះ​គឺ​ដោយសារ​បញ្ជី​ ឃ្លាំ​មើល​របស់​អាមេរិក​ដែល​ធ្វើ​ឡើង​ដោយ​ក្រសួង​ការបរទេស​គេ​បាន​វាយតម្លៃ​ នៅ​លើ​ពិភពលោក​ដោយ​ពិនិត្យ​លើ​ប្រទេស​នីមួយៗ​គេ​ឃើញ​ថា​ប្រទេស​កម្ពុជា​បាន​ ខិតខំ​ប្រឹងប្រែង​យ៉ាង​ខ្លាំង​ក្នុង​ការ​បង្ក្រាប​អំពើ​ជួញដូរ​មាន​ ប្រសិទ្ធភាព​ខ្ពស់។ ដូច្នេះ​គេ​បាន​ដំឡើង​ចំណាត់ថ្នាក់​កម្ពុជា​ពី​លេខ៣ដែល​អាក្រក់​ជាង​គេ​ បំផុត​មក​លំដាប់​ឃ្លាំ​មើល។

លោកស្រី​បាន​បន្ថែម​ថា លំដាប់​ឃ្លាំ​មើល​បាន​ន័យ​ថា គេ​ចុះ​មើល​ប្រទេស​យើង​២ដង​ក្នុង​១ឆ្នាំ​គេ​ឃ្លាំ​មើល​ថា​តើ​យើង​នៅ​បន្ត​ ការងារ​នេះ​មាន​ប្រសិទ្ធភាព​ដែរ​ឬ​ទេ។ ឥឡូវ​នេះ​គេ​បាន​ដំឡើង​ឋានៈ​យើង​លំដាប់​ថ្នាក់​លេខ២។

លោកស្រី​រដ្ឋមន្ត្រី​បាន​មាន​ប្រសាសន៍​ទៀត​ថា ការងារ​មួយ​ទៀត​ទទួល​បាន​ប្រសិទ្ធភាព​ដែរ​នោះ​ក៏​ប៉ុន្តែ​យើង​រង់ចាំ​ស្ថិតិ ​ដើម្បី​បញ្ជាក់​ថា យើង​ធ្វើ​មាន​ប្រសិទ្ធភាព​នោះ​គឺ​ការងារ​អំពើ​ហិង្សា​ក្នុង​គ្រួសារ។ លោកស្រី​បាន​បញ្ជាក់​ថា អត្រា​កន្លង​មក​តាម​ស្ថិតិ​របស់​នគរបាល​ជាតិ​បាន​ឲ្យ​ដឹង​ថា​អំពើ​ហិង្សា​ ក្នុង​គ្រួសារ​អត់​កើន​ឡើង​នោះ​ទេ​គឺ​នៅ​ថេរ​ហើយ​អាច​ចុះ​ទៀត។ វិស័យ​ទាំងពីរ​នេះ​យើង​ទទួល​បាន​លទ្ធផល​គួរ​ឲ្យ​កត់​សម្គាល់​ដោយឡែក​រូបភាព​ មួយ​ចំនួន​ទៀត​ដែល​យើង​ខិតខំ​ធ្វើ​ទាក់ទង​ទៅ​នឹង​អំពើ​រំលោភ​សេពសន្ថវៈ​ អត្រា​មិន​កើន​ឡើង​នោះ​ទេ ប៉ុន្តែ​អត្រា​វា​នៅ​ខ្ពស់​ដែល​យើង​ទទួល​យក​អត់​បាន​នេះ​បើ​តាម​ស្ថិតិ​របស់ ​នគរបាល​ជាតិ។

លោក​មាន​ប្រសាសន៍​ថា​អ្វី​ដែល​យើង​ឃើញ និង​គួរ​ឲ្យ​ព្រួយបារម្ភ​នោះ​គឺ​ជន​ដែល​ប្រព្រឹត្ត​បទល្មើស​និង​ជនរងគ្រោះ​ កាន់តែ​ក្មេង​នេះ​ជា​បញ្ហា​ដែល​យើង​ត្រូវ​ដោះស្រាយ​ក្នុង​សង្គម​យើង។ លោកស្រី​បាន​បញ្ជាក់​ថា​ការងារ​ទាំងអស់​នេះ​មិនមែន​ជា​របស់​រាជរដ្ឋាភិបាល​ តែ​ម្នាក់​ឯង​នោះ​ទេ គឺ​ជា​ការងារ​របស់​យើង​ទាំងអស់​គ្នា​ត្រូវ​ចូលរួម​ចំណែក​នៅ​ពេល​ឃើញ​ ហេតុការណ៍​អ្វី​កើត​ឡើង​ត្រូវ​ផ្ដល់​ព័ត៌មាន​ភ្លាម​ដើម្បី​ឈាន​ទៅ​ដល់​ការ​ ចាប់​ជន​ល្មើស​យក​មក​ផ្ដន្ទាទោស​តាម​ច្បាប់​ដើម្បី​រក​យុត្តិធម៌​ជូន​ ជនរងគ្រោះ​ភ្លាមៗ​នេះ​ជា​គោលនយោបាយ​របស់​រាជរដ្ឋាភិបាល​ក្នុង​ការ​ផ្ដល់​ យុត្តិធម៌​ឲ្យ​ទាន់​ពេលវេលា​ជូន​ដល់​ជនរងគ្រោះ៕

 

Source: http://women.open.org.kh/km/minister-of-women%27s-affairs-asking-for-careful-about-foreigner

Mountain Paradise

By Tith Chandara It was an icy morning when I climbed up a mountain, a 320 kilometers away from Phnom Penh. On a cliff, the cloud clogs my eyes not to see the cloistral of a temple clearly. I just … Continue reading →

Back Home, Back to School, Back to normal life

By Chandara Tith Sometimes back home from abroad is not always exciting. Now I’m back from a temporary life in Germany to Cambodia to continue my Bachelor degree in the Department of Media and Communication (DMC). This is the final … Continue reading →